Kalambury śmieszne hasła- generator haseł kalambury online

Nie macie kartek ani pomysłu na kolejne hasła? Uruchomcie generator i od razu zacznijcie grę w kalambury. Wybierzcie łatwy lub trudny poziom, pokazywanie albo rysowanie oraz czas jednej rundy. Po chwili na ekranie pojawi się zabawne hasło dla dzieci, dorosłych lub całej rodziny.

Generator działa na telefonie, tablecie i komputerze. Przyda się podczas urodzin, domówki, rodzinnego obiadu, lekcji, szkolnej wycieczki albo wakacyjnego wieczoru. Nie trzeba nic drukować ani wcześniej przygotowywać.

Wybierz poziom trudności, sposób przedstawiania hasła i czas rundy. Potem kliknij przycisk i rozpocznij zgadywanie.

Kalambury

Śmieszne hasła

Wybierz ustawienia i losuj hasło dla swojej drużyny.

Trudność haseł

Łatwe Trudne

Kategoria

Pokazywanie Rysowanie

Wybierz czas gry:

Brak 1 min 2 min 3 min

Twoje hasło: Wylosuj hasło

Zegar Brak limitu

Gotowe do gry

Losuj hasło Reset

 

Powyższe hasła są bezpieczne dla dzieci. Ewentualnie zobacz też starszą wersję – kalambury dla dzieci, są tam inne hasła.

Jak grać w kalambury?

Jedna osoba losuje hasło i próbuje je przedstawić. Reszta zgaduje. Hasło można pokazać za pomocą gestów, ruchów i mimiki albo narysować na kartce, tablicy czy ekranie.

Podczas pokazywania nie wolno wypowiadać hasła ani żadnego jego fragmentu. Przy rysowaniu odpadają litery, cyfry i słowne podpowiedzi. Można za to używać prostych symboli, strzałek oraz kilku obrazków tworzących jedną scenę.

Przed grą ustalcie kilka zasad. Czy wolno wydawać dźwięki? Ile trwa runda? Czy gracz może pominąć hasło, którego nie zna? Takie drobiazgi pozwolą uniknąć sporów już przy pierwszej kolejce.

W kalambury można grać indywidualnie albo w drużynach. Przy grze indywidualnej punkt zdobywa osoba, która pierwsza poda poprawną odpowiedź. W wersji drużynowej zespół dostaje punkt, gdy odgadnie hasło przed końcem czasu.

Punktacja nie jest jednak obowiązkowa. Czasem najwięcej śmiechu przynoszą nietrafione odpowiedzi, dziwne gesty i rysunki, które miały przedstawiać psa, a bardziej przypominają fotel.

Zasady gry w kalambury krok po kroku

Nie trzeba długo tłumaczyć reguł. Wystarczy kilka prostych kroków:

1. Wybierzcie łatwy lub trudny poziom.
2. Zdecydujcie, czy gracie przez pokazywanie, czy rysowanie.
3. Ustawcie czas rundy lub wyłączcie limit.
4. Wybierzcie osobę, która losuje pierwsze hasło.
5. Zasłońcie ekran przed pozostałymi graczami.
6. Zacznijcie pokazywać lub rysować.
7. Przyznajcie punkt po odgadnięciu hasła.
8. Przekażcie kolejkę następnej osobie lub drużynie.

Ustalcie też, czy można pominąć zbyt trudne zadanie. Ta opcja szczególnie przydaje się dzieciom, które mogą trafić na nieznane słowo albo sytuację, której jeszcze nie rozumieją.

Kalambury pokazywane

Ręce, nogi, mimika i przesadne miny — w tej wersji można wykorzystać całe ciało. Gracz nie może jednak mówić, pisać odpowiedzi palcem w powietrzu ani wskazać przedmiotu, który od razu zdradzi rozwiązanie.

Może pokazać:

• liczbę słów w haśle,
• numer przedstawianego słowa,
• wielkość i kształt przedmiotu,
• charakterystyczny sposób poruszania się,
• konkretną czynność,
• emocje związane z daną sceną.

W klasycznych kalamburach nie wydaje się żadnych odgłosów. Przy młodszych dzieciach można poluzować tę zasadę. Miauczenie, szczekanie albo dźwięk silnika często pomaga ruszyć zgadywanie i sprawia, że dziecko chętniej bierze udział w zabawie.

Nie trzeba mieć talentu aktorskiego. Wręcz przeciwnie. Przesadne ruchy, źle zrozumiane gesty i rozpaczliwe próby pokazania „ślimaka jadącego na rowerze” zwykle bawią najbardziej.

Kalambury rysowane

Kilka kresek często wystarczy, aby ktoś odgadł hasło. Gracz może rysować na kartce, tablicy suchościeralnej, tablecie albo ekranie telefonu.

Do zabawy przydadzą się:

• kartki papieru,
• ołówki lub flamastry,
• tablica,
• tablet z aplikacją do rysowania,
• prosty program graficzny.

Nie wolno pisać liter, cyfr ani części odpowiedzi. Można za to rysować strzałki, symbole, proste schematy i kolejne elementy sceny.

Jak narysować hasło „pies na wakacjach”? Zacznij od psa. Potem dodaj słońce, walizkę i leżak. Rysunek nie musi wyglądać pięknie. Ma jedynie podsunąć graczom właściwe skojarzenia.

Krzywy pies i walizka przypominająca lodówkę nie psują gry. Zwykle właśnie wtedy pojawiają się najbardziej zaskakujące odpowiedzi.

Kalambury indywidualne i drużynowe

Dwie lub trzy osoby mogą grać indywidualnie. Przy większej grupie lepiej sprawdzą się drużyny.

Gra indywidualna

Każdy zbiera punkty na własne konto. Jedna osoba pokazuje lub rysuje, a reszta próbuje odgadnąć hasło. Punkt zdobywa ten, kto pierwszy poda dobrą odpowiedź.

Kolejną rundę może prowadzić zwycięzca poprzedniej kolejki. Możecie też ustalić stałą kolejność, aby każdy miał tyle samo okazji do pokazywania.

Ten wariant dobrze działa w małej grupie. Nie trzeba dzielić osób na zespoły ani pilnować osobnej punktacji.

Gra drużynowa

Przy większej liczbie graczy podzielcie się na dwie drużyny. W każdej rundzie jedna osoba pokazuje hasło tylko swojej grupie.

Drużyna zdobywa punkt, gdy odgadnie odpowiedź przed końcem czasu. Potem gra druga grupa.

Możecie ustalić, że wygrywa zespół, który:

• pierwszy zdobędzie 10 punktów,
• odgadnie najwięcej haseł w ciągu 15 minut,
• wygra ustaloną liczbę rund,
• zbierze najwięcej punktów w pokazywaniu i rysowaniu.

Zmieniajcie osoby pokazujące. Dzięki temu jedna odważna osoba nie prowadzi całej gry, a każdy może spróbować swoich sił po obu stronach.

Łatwe i trudne hasła do kalamburów

Kot jest prosty do pokazania i narysowania. „Detektyw szukający okularów, które ma na głowie” wymaga już pomysłu. Poziom dobierzcie do wieku graczy, ich doświadczenia oraz wybranego sposobu gry.

Poziom	Dla kogo	Rodzaje haseł	Zalecany czas
Łatwy	młodsze dzieci i początkujący	zwierzęta, przedmioty, zawody, proste czynności	60–90 sekund
Rodzinny	dzieci i dorośli	codzienne sytuacje, sport, obowiązki domowe	45–60 sekund
Trudny	starsze dzieci i dorośli	nietypowe scenki, połączenie kilku czynności	60–120 sekund
Trudny rysowany	doświadczeni gracze	złożone sytuacje i absurdalne obrazy	90–120 sekund

Łatwe hasła do kalamburów

Na początek wybierajcie rzeczy, które każdy dobrze zna. Gracz powinien od razu wiedzieć, jak zacząć pokazywanie albo rysowanie.

Dobrze sprawdzają się:

• zwierzęta,
• przedmioty domowe,
• codzienne czynności,
• części ciała,
• popularne zawody,
• sporty,
• środki transportu,
• pogoda.

Przykładowe łatwe hasła:

• kot,
• pies,
• słoń,
• parasol,
• telefon,
• rower,
• mycie zębów,
• jedzenie zupy,
• jazda na nartach,
• gra w piłkę,
• podlewanie kwiatów,
• lepienie bałwana,
• fryzjer,
• strażak,
• kucharz.

Takie hasła dobrze rozgrzewają grupę. Zasady szybko stają się jasne, a mniej odważne osoby łatwiej decydują się na pierwszą próbę.

Trudne hasła do kalamburów

Trudniejsze zadania zwykle składają się z kilku słów i opisują całą scenę. Gracz musi rozłożyć hasło na części albo odegrać krótką historię.

Przykładowe trudne hasła:

• kucharz bojący się marchewki,
• niewidzialny pies na spacerze,
• pirat szukający telefonu,
• księżniczka naprawiająca rower,
• pingwin uczący się pływać,
• detektyw bez okularów,
• robot na rodzinnej kolacji,
• smok z bólem zęba,
• kosmita zamawiający pizzę,
• małpa prowadząca wiadomości.

Trudne nie powinno oznaczać niemożliwe. Dobre hasło daje przynajmniej kilka punktów zaczepienia. Czyste abstrakcje szybko męczą, bo gracz nie wie, co pokazać, a reszta nie ma od czego zacząć zgadywania.

Kalambury dla dzieci

Trzylatek bez problemu pokaże kota, skakanie albo mycie zębów. Przysłowie czy złożona scena mogą być dla niego za trudne. Hasła dla dzieci trzeba więc dopasować do wieku, słownictwa i odwagi małego gracza.

Na początku można pozwolić dzieciom na:

• wydawanie odgłosów,
• ponowne losowanie hasła,
• podpowiedź od rodzica,
• dłuższą rundę,
• pokazywanie jednego słowa,
• wspólny występ z dorosłym.

Nie trzymajcie się sztywno każdej reguły. Dziecko ma zrozumieć zabawę, poczuć się swobodnie i chcieć zagrać jeszcze raz. To ważniejsze niż idealnie przestrzegany regulamin.

Hasła dla młodszych dzieci

Przedszkolakom najlepiej dawać rzeczy znane z domu, podwórka i sali przedszkolnej:

• kubek,
• łyżka,
• krzesło,
• zegar,
• kwiatek,
• drzewo,
• słońce,
• chmura,
• deszcz,
• bałwan,
• królik,
• kaczka,
• motyl,
• huśtawka,
• samochód.

Jedno słowo w zupełności wystarczy. Hasło powinno być konkretne i łatwe do rozpoznania. Omińcie abstrakcyjne pojęcia, stare filmy, przysłowia oraz odniesienia, których małe dziecko może jeszcze nie znać.

Hasła dla starszych dzieci

Starsze dzieci zwykle dobrze radzą sobie z krótkimi, zabawnymi scenkami:

• pies kradnący kanapkę,
• nauczyciel tańczący na przerwie,
• robot sprzątający pokój,
• kot grający w piłkę,
• czarodziej bez różdżki,
• astronauta szukający skarpetki,
• kelner niosący za dużo talerzy,
• rycerz bojący się myszy,
• królik prowadzący autobus,
• superbohater spóźniony do szkoły.

Takie hasła zostawiają sporo miejsca na pomysły. Można odegrać całą scenę, pokazać ją w kilku krokach albo narysować jako serię prostych obrazków.

Rodzinne kalambury

Dziadek robiący selfie, tata walczący z instrukcją składania szafki czy pies proszący o kawałek obiadu — takie sceny zna prawie każda rodzina. Dlatego łatwo je pokazać i jeszcze łatwiej z nich żartować.

W rodzinnej grze dobrze działają hasła związane z domem, wakacjami, zwierzętami, świętami i codziennymi drobnymi problemami.

Przykłady rodzinnych haseł:

• dziadek robiący selfie,
• mama szukająca kluczy,
• tata składający meble bez instrukcji,
• dziecko udające, że śpi,
• pies proszący o kawałek obiadu,
• rodzina pakująca się na wakacje,
• walka z nieposłusznym parasolem,
• wspólne robienie naleśników,
• zamykanie przepełnionej walizki,
• szukanie pilota do telewizora.

Nie potrzeba tu wiedzy z filmów, historii czy sportu. Dzieci i dorośli znają podobne sytuacje, więc każdy ma szansę odgadnąć odpowiedź.

Śmieszne hasła do kalamburów

Samo połączenie dwóch przypadkowych słów nie zawsze jest zabawne. Najlepsze hasła tworzą konkretną scenę. Gracz widzi ją oczami wyobraźni i od razu zaczyna kombinować, jak ją pokazać.

Szczególnie dobrze działają trzy rodzaje haseł.

Codzienna sytuacja z zabawnym zwrotem

Znana czynność nagle zmierza w zupełnie nieoczekiwanym kierunku.

Przykłady:

• fryzjer bojący się włosów,
• kucharz przypalający wodę,
• listonosz uciekający przed ślimakiem,
• nauczyciel zapominający, gdzie jest szkoła,
• kierowca pytający rowerzystę o drogę.

Każdy rozpoznaje podstawową scenę, ale zabawny szczegół utrudnia jej pokazanie.

Absurdalne połączenie

Zwyczajne rzeczy spotykają się w niezwykłej sytuacji.

Przykłady:

• tańczący odkurzacz,
• śpiewająca lodówka,
• krowa na hulajnodze,
• rekin u dentysty,
• bałwan na plaży,
• ziemniak na koncercie,
• budzik, który zaspał.

Takie hasło bawi jeszcze przed rozpoczęciem rundy. Jednocześnie można je rozłożyć na proste elementy i pokazać krok po kroku.

Zwierzę zachowujące się jak człowiek

Dzieci szczególnie lubią zwierzęta, które robią zakupy, jeżdżą samochodem albo idą do pracy.

Przykłady:

• kot prowadzący samochód,
• pies robiący zakupy,
• żyrafa grająca w koszykówkę,
• pingwin gotujący obiad,
• chomik na spotkaniu biznesowym,
• kaczka rozmawiająca przez telefon,
• małpa pracująca w biurze.

Śmiech powinien wynikać z hasła i sposobu jego pokazania, a nie z wyśmiewania uczestników. Odpadają więc żarty z wyglądu, wieku, sprawności czy nieśmiałości graczy.

Jaki czas ustawić w kalamburach?

Trzydzieści sekund zmusza do szybkich gestów. Dwie minuty pozwalają spokojnie rozrysować całą scenę. Dobry limit zależy od wieku graczy i trudności haseł.

Gra bez limitu czasu

Bez zegara najlepiej gra się z:

• małymi dziećmi,
• początkującymi,
• osobami, które stresują się występami,
• rodziną nastawioną na spokojną zabawę,
• grupą rozgrywającą pierwsze rundy.

Runda kończy się po odgadnięciu odpowiedzi albo wtedy, gdy osoba pokazująca zdecyduje się wylosować nowe hasło.

30 sekund

Pół minuty pasuje do prostych haseł i dynamicznej gry ze starszymi dziećmi lub dorosłymi. Nie ma czasu na długie zastanawianie. Trzeba od razu przejść do działania.

60 sekund

Minuta to najbardziej uniwersalny wybór. Wystarcza na pokazanie większości prostych haseł, ale nie pozwala przeciągać rundy w nieskończoność.

90 sekund

Półtorej minuty przyda się dzieciom, osobom rysującym oraz graczom, którzy trafili na hasło składające się z kilku części.

2 minuty

Dwie minuty dobrze działają przy trudnych scenkach i bardziej złożonych rysunkach. To także dobry wybór dla grupy, która woli spokojniejsze tempo.

Nikt nie odgaduje większości haseł? Dodajcie trochę czasu albo wybierzcie łatwiejszy poziom. Odpowiedzi padają po pięciu sekundach? Skróćcie rundę lub przejdźcie do trudniejszych scenek.

Kalambury na telefonie

Telefon wystarczy, aby zagrać w domu, hotelu, pociągu albo podczas pikniku. Generator uruchamia się w przeglądarce, więc nie trzeba instalować aplikacji, drukować kart ani wypisywać haseł na małych karteczkach.

Gra przyda się podczas:

• rodzinnego obiadu,
• urodzin,
• wyjazdu wakacyjnego,
• podróży pociągiem,
• wieczoru w hotelu,
• pikniku,
• szkolnej wycieczki,
• spotkania ze znajomymi.

Po losowaniu pokażcie ekran tylko osobie prowadzącej rundę. Potem odłóżcie telefon ekranem w dół, aby nikt przypadkiem nie przeczytał odpowiedzi.

Duże przyciski i czytelne hasła ułatwiają grę na małym ekranie. Między rundami nie trzeba powiększać strony, szukać ustawień ani przewijać długiego menu.

Kalambury na urodziny i spotkanie ze znajomymi

Goście już przyszli, ale część z nich jeszcze się nie zna? Kalambury szybko rozruszają grupę. Nie potrzeba rekwizytów, prowadzącego ani długiego tłumaczenia zasad.

Podczas przyjęcia możecie rozegrać kilka krótkich rund:

• łatwe hasła na rozgrzewkę,
• śmieszne scenki rodzinne,
• trudne zadania dla starszych graczy,
• rundę wyłącznie rysowaną,
• rundę trwającą tylko 30 sekund,
• finał drużynowy.

Przy większej liczbie osób nie przeciągajcie kolejek. Krótsze rundy i częsta zmiana pokazujących sprawią, że nikt nie będzie długo czekał na swoją szansę.

Kalambury w szkole i przedszkolu

Kalambury mogą zastąpić zwykłą powtórkę, rozruszać klasę po trudnym zadaniu albo pomóc zintegrować nową grupę. Sprawdzą się na lekcji, zajęciach świetlicowych, godzinie wychowawczej i w przedszkolu.

Nauczyciel może przygotować hasła związane z:

• zwierzętami,
• zawodami,
• lekturami,
• częściami mowy,
• czynnościami,
• związkami frazeologicznymi,
• wydarzeniami historycznymi,
• słownictwem w języku obcym.

Na angielskim jedna osoba pokazuje czynność, a klasa podaje jej nazwę po angielsku. Podobnie można ćwiczyć zwierzęta, zawody, przedmioty, emocje i czasowniki.

Gra pomaga też powtórzyć trudniejsze pojęcia. Uczeń nie tylko przypomina sobie definicję. Musi znaleźć cechę, gest albo symbol, który naprowadzi innych na odpowiedź.

Czego uczą kalambury?

Dziecko rysujące słonia musi zdecydować, co jest najważniejsze: trąba, duże uszy czy cztery nogi. Osoba pokazująca złość używa mimiki i całego ciała. Zgadujący obserwują drobne ruchy i łączą je w jedną odpowiedź.

Podczas gry dzieci ćwiczą:

• wyobraźnię,
• mowę ciała,
• słownictwo,
• szybkie kojarzenie,
• koncentrację,
• współpracę,
• występowanie przed grupą,
• przełamywanie nieśmiałości,
• upraszczanie trudnych informacji,
• rozpoznawanie gestów i emocji.

Rysowanie uczy wybierania najważniejszych cech. Pokazywanie rozwija mimikę i swobodę ruchu. Zgadywanie ćwiczy spostrzegawczość.

Wszystko dzieje się przy okazji zabawy. Dzieci często angażują się więc mocniej niż przy zwykłym ćwiczeniu z podręcznika.

Jak przygotować udaną rozgrywkę?

Generator losuje hasła, ale atmosfera zależy od graczy. Kilka prostych ustaleń może zmienić chaotyczną zabawę w naprawdę udany wieczór.

Dopasujcie poziom do uczestników

Małe dzieci powinny zacząć od prostych zwierząt, przedmiotów i czynności. Trudniejsze scenki dodajcie po kilku rundach, kiedy wszyscy oswoją się z zasadami.

Ustalcie reguły przed pierwszym hasłem

Zdecydujcie:

• czy wolno wydawać dźwięki,
• czy można wskazywać przedmioty,
• ile trwa jedna runda,
• czy można zmienić hasło,
• kto zdobywa punkt,
• czy gracie indywidualnie, czy drużynowo.

Jasne reguły ograniczą dyskusje w stylu: „Przecież nie mówiliśmy, że nie wolno miauczeć”.

Nie oceniajcie talentu aktorskiego ani rysunkowego

Kalambury nie są konkursem plastycznym ani przesłuchaniem do filmu. Nieudany szkic lub źle pokazany gest często staje się najlepszym momentem całej gry.

Zmieniajcie osoby pokazujące

Każdy powinien dostać szansę na pokazywanie, rysowanie i zgadywanie. Nie zmuszajcie jednak dziecka, które jeszcze nie czuje się pewnie. Może zacząć w parze z rodzicem albo rodzeństwem.

Pozwólcie pominąć zbyt trudne hasło

Gracz nie zna pojęcia albo nie ma pomysłu, jak je przedstawić? Niech losuje ponownie. Lepiej szybko przejść do nowej rundy, niż przez kilka minut patrzeć na bezradne gesty i rosnącą frustrację.

Dodatkowe warianty kalamburów

Podstawowe zasady stały się za łatwe? Dodajcie utrudnienie. Czasem niewielka zmiana wystarczy, aby znane hasła znów sprawiały problem.

Kalambury na siedząco

Osoba pokazująca nie może wstać z krzesła. Zostają jej ręce, mimika i ruchy górnej części ciała.

Rysowanie niedominującą ręką

Osoby praworęczne rysują lewą ręką, a leworęczne prawą. Prosty kot może nagle wyglądać jak samochód z ogonem.

Kalambury w parach

Dwie osoby pokazują to samo hasło w tym samym czasie. Nie mogą wcześniej ustalić planu ani podzielić się rolami.

Jedna ciągła kreska

Ołówek nie może oderwać się od kartki. Cały rysunek trzeba stworzyć jedną linią.

Zamrożone kalambury

Pokazujący może użyć tylko trzech nieruchomych pozycji. Każdą utrzymuje przez kilka sekund, a pozostali próbują połączyć wszystkie wskazówki.

Kalambury w zwolnionym tempie

Każdy ruch trzeba wykonać bardzo powoli. Nawet picie z kubka zaczyna wtedy przypominać skomplikowaną scenę z filmu.

Zakazany gest

Przed rundą wybierzcie ruch, którego nie wolno użyć. Może to być wskazywanie palcem, pokazywanie wielkości albo bieganie w miejscu.

Rysowanie z zamkniętymi oczami

Gracz poznaje hasło, ale nie może patrzeć na kartkę podczas rysowania. Najlepiej zacząć od prostych przedmiotów i zwierząt.

Najczęstsze pytania o kalambury

Ile osób potrzeba do gry w kalambury?

Wystarczą dwie osoby. Jedna pokazuje, druga zgaduje. Przy czterech lub większej liczbie graczy pojawia się więcej emocji, a grupę można podzielić na drużyny.

Czy podczas kalamburów można mówić?

W klasycznej wersji osoba pokazująca nie mówi. Możecie jednak ustalić własne zasady i pozwolić na odgłosy zwierząt, urządzeń czy pojazdów. Taka zmiana pomaga zwłaszcza młodszym dzieciom.

Czy można zmienić wylosowane hasło?

Tak. Hasło może być nieznane, zbyt trudne albo niewygodne dla konkretnej osoby. Wtedy najlepiej wylosować nowe i grać dalej.

Jaki czas rundy wybrać?

Dzieciom zwykle wystarczy 60–90 sekund. Rodzinną grę najlepiej zacząć od jednej minuty. Przy trudnych hasłach rysowanych ustawcie 90 sekund albo 2 minuty.

Jakie hasła bawią najbardziej?

Najlepiej działają codzienne sceny z dziwnym zwrotem, absurdalne połączenia i zwierzęta zachowujące się jak ludzie. Hasło powinno śmieszyć, ale nadal dawać się pokazać lub narysować.

Czy kalambury nadają się dla przedszkolaków?

Tak. Wybierajcie pojedyncze słowa: zwierzęta, zabawki, przedmioty i proste czynności. Możecie wydłużyć rundę, pozwolić na dźwięki i podpowiedzi dorosłego.

Czy trzeba instalować aplikację?

Nie. Generator działa w przeglądarce na telefonie, tablecie i komputerze.

Czy w kalambury można grać bez liczenia punktów?

Tak. Możecie po prostu zmieniać osoby pokazujące i losować kolejne zadania. Wspólna zabawa nie musi kończyć się wyłonieniem zwycięzcy.

Co zrobić, gdy nikt nie może odgadnąć hasła?

Po końcu czasu pokażcie odpowiedź i przejdźcie do następnej rundy. Gdy taka sytuacja często się powtarza, wybierzcie łatwiejszy poziom albo dodajcie kilkadziesiąt sekund.

Wylosuj hasło i rozpocznij grę

Nie potrzeba planszy, rekwizytów ani przygotowanych wcześniej kartek. Wystarczy kilka osób i telefon, tablet lub komputer z uruchomionym generatorem.

Wybierzcie poziom, zdecydujcie między pokazywaniem a rysowaniem i ustawcie czas. Potem wylosujcie pierwsze hasło.

Nie przejmujcie się krzywymi rysunkami i gestami, których nikt nie rozumie. To z pomyłek, dziwnych skojarzeń i niespodziewanych odpowiedzi najczęściej powstają najlepsze wspomnienia.

Wróćcie do generatora, kliknijcie „Losuj hasło” i sprawdźcie, czy odpowiedź padnie przed końcem czasu.